Geiriau cyntaf

Mae pawb wedi bod yn gofyn i ni, “Bydd ei eiriau cyntaf yn Gymraeg neu Saesneg?”, a ninnau yn ateb bod ‘dad’ a ‘mam’ yr un fath yn y ddwy iaith, felly’n bod ni’n ddigon saff na bydd problem ieithyddol.  A dyma fi’n cyrraedd gytre ddoe, a chasglu Ioan o’n cymdogion (mae nhw’n dwlu arno fe ac yn mynnu’i garco mor amal a phosib!), i glywed ei fod (yn eu tyb nhw) wedi gweud ei air cyntaf.

“Panda”.

“Panda”?

Wrth gwrs, nag yn ni’n credu dim arnyn nhw, er ei fod e’n dwli ar weld y panda yn ei lyfr ‘codi fflapiau’ o anifeiliaid.  Mae wedi bod yn adnabod y crocodeil (clapio’i dwylo’n araf gyda’i freichiau ar led yn ol ei arwyddo ei hunan), ac wedi bod yn chwyrnu at y llew, a gwneud rhyw rhoncian wrth y mwnciod, ond Panda – does bosib!

Ond mae’n amlwg ei fod wedi cyrraedd y pwynt nawr pan fo’i ymenydd yn dechrau deall geiriau / arwyddion = pethau arbennig, gan ei fod wedi rhoi ei law wrth ei dalcen y bore ‘ma wrth ddisgwyl ar fy ngwraig.  Pan na chafodd unrhyw gymeradwyaeth, penderfynodd e rhoi ei ddau fynegfys at ei gilydd (Sy’n agos at yr arwydd cywir), a gweud ‘dadi’ – ‘Na’i air cyntaf, yn siwr i ti, er falle nad yw’ ngwraig mor sicr!!  Dim ond wedyn, sylweddolon ni taw’r arwydd am Mam (rhoi tri bys at eich talcen) oedd ei ymgais cyntaf.

Ta beth, rwy’n dechrau swnian fel ‘Boring Dad’ nawr.  Mae fe’n glyfar aruthrol, a dyna fe.  Na beth o’n i’n trio gweud a dyna’i diwedd hi!

Ond na, mae’n rhyfedd siwd mae ryw swits yn troi, a phethau’n dechrau rhuthro, fel ei gropian – cymrodd e ddeuddydd i fynd o ffaelu a chropian, i gropian i bobman ar ras wyllt – a’i sefyll – eto rhyw ddeddydd o ffaelu a sefyll i dynnu ei hunan lan wrth unrhywbeth o fewn golwg.  Mae’n debyg bod plant o’i oedran e’n dysgu rhyw 10 o eiriau y diwrnod unwaith mae nhw wrthi’n iawn.  Nag o’n i’n sylweddoli mod i’n defnyddio gymaint o eiriau a hynna!  Cawn weld faint mor glou bydd e’n dysgu i barablu nawr!

Cropian a Cherdded

Heb sgwennu ers achau – mae’n rhyfedd fel mae’r amser yn diflannu pan fo ‘lleidr amser’ gyda chi ar ffurf mab bach…!

Mae’r crwtyn yn cropian (ers 4 wythnos) ac yn tynnu ei hunan lan ar y celfi, y staer, y drysau, ein coesau…  Rhaid wrth lygaid barcud i’w wylio.  Ry’n ni wedi rhoi’r platiau cau ar y socets trydan i gyd, a wedi prynnu teclynau cadw cypyrddau ar gau, hefyd, ond heb ei ffitio eto gan nad yw Ioan yn cael mynd i’r gegin, a gan ei fod e’n cropian, mae’n ddigon hawdd ei gadw mas.

Un o’i hoff gemau ar hyn o bryd yw troi cylchoedd o gwmpas y sofa, gyda Dadi yn ei gwrso fe, gan daro’i din neu ei draed pob tro mae’n ei ddala.  (Un o’r ychydig resymau fy mod i yn erbyn deddf gwahardd taro plant yw’r diffiniad o daro.  Mae Ioan yn dwli cael ei daro’n ysgafn ar ei din, ond lle mae’r ffin rhwng hynny a throsedd arfaethedig?  Does dim gyda fi ddigon o ffydd y byddai’r system gyfreithiol fel y mae ar hyn o bryd yn gall ynglyn a’r peth.  Ond mae hynny’n ddadl at ddiwrnod arall!)

Mae Ioan yn newid o ddiwrnod i ddiwrnod ar hyn o bryd – yn tyfu’n dalach, yn colli pwysau (neu bmi o leiaf) ers iddo ddechrau cropian, ac yn datblygu pob math o sgiliau rhyfedd.  Ddechrau’r wythnos, sylwodd arna’i’n tynnu fy sbectol, ac anadlu arnyn nhw er mwyn eu glanhau.  Nawr pob tro wy’n tynnu’n sbectol mae fe’n chwythu gyda’i geg ar agor er mwyn glanhau par dychmygol o sbecs!

Mae fe hefyd wedi dechrau arwyddo.  Mae chwifio llaw wrth fwyta naill ai’n dangos ei fod am gael gwared ar rywbeth neu ei fod e am gael diod (yr arwydd am ddiod yw troi dwrn fel petai cwpan yn eich llaw).  Mae fe’n defnyddio’r arwydd am gi o bryd i’w gilydd – mae fe’n dwli ar gwn – ac yn cropian tuag at y gegin os wnelwch chi arwydd bwyd (llaw at y geg).  Mae’n rel hwyl carco fe, a fi sy’n cael gweld popeth.  Heblaw am y tro cyntaf iddo fe dynnu’i hunan ar ei draed – gyda ‘ngwraig oedd e ar y pryd, felly er taw fi sy’n ei garco fe 80% o’r amser, mae fe dal yn sefyll ar ei chyfer hi tro cyntaf.  Does dim cyfiawnder!!

Bydd e ddim yn hir yn cerdded nawr.  Mae’r cart cerdded gyda fe, ac mae ei draed yn symud a’r wen ar ei wyneb yn dangos pwy mor glyfar yw cerdded.  Ar wahan i ddala’i ddwylo (neu ei geseiliau) a helpu iddo fe gerdded ar draws y llawr ambell waith, so ni wedi gwneud rhyw ymdrech mawr i’w helpu.  Fe’i codais i e wysg ei din cwpl o weithiau i ddangos iddo pwy mor hawdd oedd sefyll gyda chymorth sofa, ond fe sy wedi penderfynu taw dyma’r adeg gorau i ddechrau, a does dim stopio i fod arno fe.  A weud y gwir, er mod in disgwyl ymaen yn eiddgar at ei weld e’n cerdded yn dechau, ac at fynd a fe ar grwydr, gorau po hwyred mae fe’n ffindio’i draed o ran faint o waith bydd e, hefyd!